Dojrzała kultura Harappy (2600 do 1900 p.n.e.) thumb|Zasięg oddziaływania i najważniejsze ośrodki miejskie cywilizacji doliny Indusu Właściwa cywilizacja doliny Indusu była kulturą typowo miejską, a ośrodki wiejskie pomimo tego, że bardzo liczne miały znaczenie drugorzędne. Na podstawie przeprowadzonych badań wyodrębniono cztery typy zespołów urbanistycznych (i osad) różniących się wielkością, która jak się wydaje odzwierciedlała również ich pierwotną hierarchię: największe miasta (od 80 do 100 ha powierzchni) Harappa i Mohendżo-Daro – czasami uważane za miasta stołeczne a także Dholawira, Rakhigari, Ganweriwala 32 miasta średniej wielkości (20 ha) wśród nich najlepiej przebadane: Kalibangan i portowy Lothal ośrodki mniejsze (do 3 ha) osady wiejskie (do 1 ha)
Mohendżo-Daro i Harappa Pomimo znacznej wzajemnej odległości (350 mil, ok. 560 km) obydwa miasta wykazują ogromne podobieństwo. Stanowią one również punkt odniesienia do oceny stopnia urbanizacji pozostałych stanowisk. W obydwu ośrodkach archeolodzy wyodrębnili znajdującą się w części zachodniej cytadelę (w żargonie brytyjskich archeologów akropol), zbudowaną na sztucznym, ceglanym wzniesieniu oraz miasto właściwe (zwane dolnymi), przy czym zarówno cytadela, jak i miasto posiadały osobne obwarowania.