Według zwolenników tej koncepcji, poniższe przykłady z historii nawiązują do polipsychizmu"Platon mówił o trzech częściach w odniesieniu do psychiki, a pierwsi psychologowie, tacy jak Janet, James i Prince, zakładali, że istnieje wiele rozmaitych Ja" JiH(przedmowa), s.12 Platon (zm. 347 p.n.e.) (w dziele Fajdros) mówił o trzech częściach psychiki; pierwsi psychologowie, tacy jak Pierre Janet (zm. 1947), William James (zm. 1910), Morton Prince (zm. 1929) nawiązywali do wieloaspektowości Ja.
Jednak wielkie zainteresowanie wielorakością Ja pod koniec XX wieku było całkiem nową jakością. Od 1980 roku pluralistyczne ujęcie Ja przedstawiali psychoterapeuci (Capachchione, Ferruci, Grotstein, Landy, Mahrer, Rowan, Schwartz, Sliker, Stone i Winkelman, Watkins), psychologowie poznawczy (Martindale), neuropsychologowie (Gazzaniga), psychologowie społeczni (Gergen, Hermans, Rosenberg i Gara), psychologowie osobowości (Gregg, Lester), psychologowie humanistyczni (Larsen)wymieniono tylko niektórych autorów prac publikowanych w latach 1980-1997, JiH, s.12.
W świecie nowoczesnym (modernistycznym), w którym obowiązywało powiedzenie "jeden człowiek, jedno zajęcie" (a także takie idee, jak linearny rozwój i naukowe poszukiwanie prawdy), pojęcie autonomicznego, pojedynczego Ja, wydawało się wiarygodne, wręcz oczywiste.