Przebywający w Pekinie Sihanouk w proteście przeciwko poczynaniom wojskowego rządu, wezwał swoich poddanych do oporu wobec reżimu i rozpoczęcia wojny wyzwoleńczej.
Sojusz króla z Czerwonymi Khmerami Monarcha, dążąc do odzyskania władzy w kraju, zawiązał sojusz z dotychczasowymi przeciwnikami, Czerwonymi Khmerami. Czerwoni Khmerzy operujący początkowo głównie z terenów znajdujących się przy granicy z Tajlandią, dzięki poparciu króla, błyskawicznie zwiększyli swoją liczebność i poparcie pośród chłopstwa. W maju 1970 roku, w ChRL powstał Królewski Rząd Jedności Narodowej, na czele którego stanął król oraz Zjednoczony Front Narodowy Kambodży z udziałem Czerwonych Khmerów. Królewski Rząd Jedności Narodowej i sam monarcha pozostał na emigracji. Shinaouk i jego współpracownicy kilkukrotnie przeprowadzali inspekcje na terenach zajętych przez Czerwonych Khmerów, wizyty te miały jednak czysto propagandowy charakterChandler, s. 228–229. – monarchiści nie mieli nad zbrojnym ruchem oporu żadnej kontroliDavid P. Chandler, The Tragedy of Cambodian History, New Haven CT: Yale University Press, 1991, s. 231..