Z powodu licznych najazdów tatarskich, obszary Puszczy, ze względu na swoją niedostępność stanowiły naturalne schronienie dla uciekającej ludności. Regularne akcje osadnicze zapoczątkowane przez Kazimierza Wielkiego zostały zasilane głównie przez osadników z Księstwa Mazowieckiego, którzy dołączyli do autochtonicznej, tubylczej ludności żyjącej w tych rejonach.
Okres przelokacyjny Początek miastu Sokołów Małopolski dała stara osada łowiecka i targowa w Puszczy Sandomierskiej, powstała prawdopodobnie w XIV wieku. Funkcję targową (rynku) pełnił obecny Plac Świętego Jana, który po lokacji zmienił swoje pierwotne przeznaczenie, a w jego centralnym punkcie w późniejszym okresie wybudowano kościół parafialny.
Inwentarze z XVII wieku opisują, że tuż za dawnym wałem miejskim, przy bramie Lubelskiej znajdowało się leśnictwoAndrzej Dańczak. Monografia Sokołowa Małopolskiego, Tom II., Sokołów Młp. 1991 s. 175..
Sam fakt położenia wśród gęsto zalesionych obszarów Puszczy miał wpływ nie tylko na możliwość utworzenia tutaj osady służebnej łowców, leśników czy sokolników, ale wpłynęło też w ogromnym stopniu na późniejszą architekturę samego Sokołowa.