W świątyni służył w 1928 biskup jekaterynburski Grzegorz, lider ruchu grigoriewcówГРИГОРИЙ w Encyklopedii Prawosławnej. Wraz z ugruntowaniem się władzy bolszewickiej duchowni cerkwi byli prześladowani i niejednokrotnie aresztowani, ale sama świątynia nie została zamknięta. Wśród ludności miasta była ona znana jako cerkiew Iwanowska (ros. Ивановская церковь). W latach trzydziestych władze sowieckie zamknęły większość cerkwi w mieście, oprócz cerkwi św. Jana Chrzciciela i cerkwi Wszystkich Świętych, która znajdowała się w rękach Odnowicielstwa. Wcześniej, bo w 1930 bolszewickie kierownictwo Swierdłowska podjęło decyzję o wysadzeniu dwóch najważniejszych prawosławnych obiektów sakralnych w mieście: katedralnego soboru Objawienia Pańskiego i soboru św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Zamknięcie wszystkich świątyń, w tym także soboru św. Aleksandra Newskiego, sprawiło, że zwolennicy metropolity Sergiusza zaczęli dzielić cerkiew z grigoriewcami. Grigoriewcy zajęli główną część cerkwi, a wierni metropolicie Sergiuszowi lewą stronę pomieszczenia piwnicznego. Tuż przed 1941 prawą stronę piwnicy otrzymali przedstawiciele Odnowicielstwa, których świątynia została także zamknięta.