Fałszował listy ludności, uznając za opozycję miejscowości, które nie przyjęły go entuzjastycznie, i odejmując ich mieszkańców od spisu demograficznego. W programie edukacji w szkolnictwie gwatemalskim obowiązywała m.in. nauka życiorysów Manuela Estrady Cabrery i Jorge Ubico. Przejęcie władzy przez Jorge Ubico okazało się jednak zaczątkiem okresu względnego spokoju w sytuacji politycznej krajuRafał Cezary Piechociński, Ameryka Środkowa – historia: Gwatemala, republika.pl.
Jorge Ubico nie darzył armii dużym poważaniem, wypowiadając się często z pogardą o oficerach, oskarżając ich o głupotę, chciwość i lenistwo. Zorganizował Gwardię Honorową, która pełniła funkcję jego straży przybocznej. Służyli w niej najlepiej wyszkoleni i uzbrojeni żołnierze. To głównie do tej formacji trafiła pomoc wojskowa przekazana przez Stany Zjednoczone po wybuchu II wojny światowej. W późniejszym okresie swych rządów rozwinął aparat tajnej policji, angażujący wszystkie warstwy i grupy społeczne. W 1931 w Salwadorze miał miejsce wybuch chłopskiego powstania przeciwko dyktaturze Maximiliano Hernandeza Martineza. Ubico wykorzystał to wydarzenie jako pretekst do rozprawy z Komunistyczną Partią Gwatemali (Partido Comunista de Guatemala, PCG) oraz lewicowymi związkami zawodowymi.