W styczniu 1932 oznajmił o wybuchu „bolszewickiej rewolty”Artur Gruszczak, Ameryka Środkowa z serii Historia państw świata w XX wieku, Wydawnictwo Trio, Warszawa 2007, , s. 151. i wydał nakaz aresztowania przywódców lewicy, z których wielu zostało poddanych torturom i zgładzonych. Gwatemalski kodeks karny przewidywał karę śmierci za organizowanie związków zawodowych.
Polityka wewnętrzna i zagraniczna W polityce wewnętrznej zmodernizował opiekę zdrowotną i społeczną, mimo że przeciwstawiał się wcielaniu w życie ubezpieczeń społecznych, poprawy warunków robotników i reformy agrarnejLech Niekrasz, Sombrero pełne buntu, wyd. Czytelnik, 1971, s. 43. oraz promował budowy dróg, lecz w trakcie jego rządów zbudowano tylko 27 kilometrów drogi na cały kraj. Zaniedbane było również życie kulturowe kraju (m.in. w takich dziedzinach, jak teatr), chociaż na polecił wybudować na głównym placu w stolicy Gwatemali Pałac Prezydencki. W polityce zagranicznej uregulował kwestię graniczną z Hondurasem i Salwadorem, zawierając z nimi w 1934 antykomunistyczny układStanisław Arnold, Władysław Kurkiewicz, Adam Tatomir, Wiesław Żurawski, Dzieje świata. Chronologiczny przegląd najważniejszych wydarzeń, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1990, s.