Kariera literacka Konflikt z obozem demokratycznym i liberalnym W 1863 r. Leskow opublikował pod pseudonimem Nikołaj Stiebnicki dwa opowiadania – Byk piżmowy i Żywot pewnej baby. W 1865 wydał Powiatową Lady Makbet i Bez wyjścia – powieść o współczesnym mu środowisko rewolucyjnych demokratów, nihilistycznej młodzieży rosyjskiej. Dzieło to miało stanowić obiektywne przedstawienie tego ruchu i jego rzetelną ocenę, jednak w rzeczywistości stało się satyrą obrazowanego w nich środowiska. Chociaż Leskow nie bronił w dziele caratu (w rezultacie część ustępów powieści zostało ocenzurowanych), kilku bohaterów utworu stanowiło łatwe do zidentyfikowania karykatury popularnych działaczy demokratycznych. Słabe artystycznie dzieło praktycznie nie różniło się od innych „powieści antynihilistycznych”, atakujących demokratyczne i liberalne kręgi rosyjskiej inteligencji. Czołowy demokratyczny krytyk literacki Dmitrij Pisariew gwałtownie skrytykował powieść, a swoją recenzję zakończył pytaniami, czy po Bez wyjścia w Rosji znajdzie się wydawca gotowy publikować kolejne dzieła autora tego tekstu. W rezultacie niemal do śmierci Leskow nie mógł opublikować żadnego tekstu w prasie liberalnej. Utrzymywał się zatem z pisania dla prasy dziecięcej, cerkiewnej lub mało znanych pism lokalnych.