Ponadto niektórzy anglojęzyczni dziennikarze posuwali się nawet do nazywania René Lévesque'a fanatykiem.
Treść
Budowa W tytule I ustawy, zawierającym dziewięć rozdziałów, ustanawia się język francuski jako język urzędowy w zakresie ustawodawstwa, wymiaru sprawiedliwości, administracji, instytucji parapublicznych, pracy, handlu i gospodarki oraz szkolnictwa.
Rozdział II przedstawia pięć podstawowych praw językowych mieszkańców Quebecu:
Prawo każdej osoby do tego, by wszystkie organy rządowe, izby zawodowe, związki zawodowe i przedsiębiorstwa z siedzibą w Quebecu komunikowały się z nią w języku francuskim; Prawo każdej osoby do posługiwania się językiem francuskim na zgromadzeniach; Prawo pracowników do wykonywania swojej pracy w języku francuskim; Prawo konsumentów do otrzymywania informacji i obsługi w języku francuskim; Prawo osób kwalifikujących się do nauki w Quebecu do otrzymywania nauczania w języku francuskim.
Tytuł II zajmuje się formalizacją języka, toponimią i francuskimi odpowiednikami w administracji cywilnej i przedsiębiorstw.
Tytuł III ustanawia Urząd Języka Francuskiego w Quebecu (l'Office québécois de la langue française), określa jego misję, uprawnienia i organizację.
Tytuł IV ustanawia Wyższą Radę Języka Francuskiego (Conseil supérieur de la langue française).