Nowa perspektywa ma skupiać się
(…) na tym, co unikalnego jest w ich [piszących o sztuce] doświadczeniu, szczególnie doświadczeniu wizualnym i sugerować kierunki, w których doświadczenia te mogły mieć wpływ na tworzenie się wyposażenia neuronalnego, które z kolei mogło determinować – mieć wpływ na głoszone przez nich idee (Onians 2008, 14).
W polu zainteresowań Oniansa nie leży badanie umysłu twórców, ale orzekanie o tym, co miało wpływ na ich mózg. Twierdzi on, że wiedza o czyimś umyśle daje nam zrozumienie podstaw jego osiągnięć. Jeśli natomiast zyskamy wiedzę na temat
„(...) organicznego, żyjącego mózgu z jego mnóstwem neuronów, niezliczonymi połączeniami tworzącymi się i zamierającymi pod wpływem całości indywidualnego doświadczenia zarówno świadomego, jak i nieświadomego, zyskamy dużo bogatszą i bardziej elastyczną ramę do określenia pełnego zakresu czynników mogących mieć wpływ na indywidualne zachowanie podczas życia artysty. Podejście to oferuje również potencjalnie bardziej wymagającą i satysfakcjonującą podstawę do odpowiedzi na każde pytanie, jakie możemy zadać na ich [twórców] temat (Fernie 2008).”