Podejście to zakłada zaangażowanie w analizie określonych twórców dodatkowej zmiennej, jaką miałaby być analiza nieświadomych czynników, które miały na nich wpływ. Onians kładzie nacisk na tożsamość i indywidualność. Twierdzi, że analiza neuronalna pozwoli wydobyć te najbardziej podmiotowe dla każdego omawianego badacza cechy. Z tego przekonania bierze się pewność, iż tego typu analizy są pełniejsze, a zatem lepsze od analiz tradycyjnych. Badacz nazywa omawianych przez siebie pisarzy neuronalnymi podmiotami (neuronal subjects). Tym pojęciem chce zwrócić uwagę na wielość doświadczeń każdej z opisywanych przez siebie postaci. Twierdzi on także, że koncepcja podmiotowości opartej tylko na doświadczeniu tekstu może być dziś postrzegana jako dysfunkcyjna. Podaje konkretne przykłady.
„(…) Charles-Louis de Secondat, dla którego czynnikiem krytycznym stojącym za jego odkryciem znaczenia klimatu dla ekologii może być jego doświadczenie jako właściciela winnicy. W przypadku podobnego postrzegania problemu przez Jana Ruskina, krytycznym czynnikiem może być obserwacja jego ojca – handlarza win. Kilku spośród autorów, których omawiam to synowie lekarzy lub ludzi praktykujących anatomię. Kilku wydaje się zawdzięczać swoje oryginalne pomysły podróżom.