W tej liczbie 649 katolików, 206 protestantów oraz 1082 Żydów; 1844 – spłonięcie drewnianej synagogi; 1863–1864 – zaplecze dla powstańców (magazyn broni); 1887 – wydzielenie powiatu witkowskiego (powierzchnia 58 896 ha, w tym 39 132 ha gruntów ornych, obejmujący Czerniejewo, Mielżyn, Powidz, Witkowo); 1896 – uruchomienie kolejki wąskotorowej łączącej Witkowo z Gnieznem i Wrześnią; 1918, 12 listopada – koniec administracji niemieckiej, Rewolucja Witkowska i przejęcie władzy przez Radę Robotniczo-Żołnierską; 1919 – wydalenie ostatniego landrata niemieckiego, Uda de Roberti-Jessena; 1927 – likwidacja powiatu witkowskiego przez władze II Rzeczypospolitej; 1939 – miasto zajmuje bez obrony Wehrmacht, zostaje włączone do III Rzeszy, jako część Kraju Warty, a naziści zmieniają nazwę miasta na Wittingen (1940–1945); 1944 – do Witkowa docierają pierwsi radzieccy żołnierze (spadochroniarze); 1945, 21 stycznia – zajęcie przez Armię Czerwoną, która nie napotkała większego oporu, Witkowo znów w granicach Polski (administracyjnie w woj. poznańskim, pow. gnieźnieński, od 1975 woj. konińskie); 1990, 27 maja – pierwsze wybory samorządowe; 1995, 1 stycznia – administracyjne wyłączenie terenu gminy Powidz (pow.