Od 1400 miejscowość była siedzibą własnej parafii.
Pierwsza wzmianka w spisanych źródłach historycznych pochodzi z roku 1249 z łacińskiego dokumentu sygnowanego przez księcia wielkopolskiego Przemysła I gdzie staropolską nazwę zapisano w zlatynizowanej formie Ovensko „Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski”, tom I, Biblioteka Kórnicka, Poznań 1877, s. 243.KODEKS DYPLOMATYCZNY WIELKOPOLSKI. TOM XI. Dokument nr 1704.. W 1280 roku miejscowość odnotowano pod zlatynizowaną nazwą Ovensko oraz Owensk w łacińskich dokumentach wydanych w Poznaniu i sygnowanych przez księcia wielkopolskiego oraz późniejszego króla Polski Przemysła II„Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski”, tom I, Biblioteka Kórnicka, Poznań 1877, s. 465–466.„Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski”, tom I, Biblioteka Kórnicka, Poznań 1877, s. 484..
W 1399 papież Bonifacy IX polecał, aby Bogusława syna Piotra z Sułowa, który został plebanem w Owińsku po śmierci poprzedniego plebana Jana Sanny prezentowany przez opatkę w Owińsku i wprowadzony został przez wikariusza biskupa poznańskiego Wojciecha Jastrzębca, ponownie wprowadzić na to beneficjum mocą autorytetu papieskiego. W latach 1400-1405 plebanem we wsi był Bogusław.