W 1452 pracownik Jan Pokład i Jakub Nanta z Owińska pozwani zostali przez Jana kleryka z „Summum Poznaniense” (czyli z Ostrowa Tumskiego w Poznaniu) o 3 grosze poręki za jego ojca Jaranda, niegdyś ich sąsiada. W 1452 imiennie odnotowany został kmieć owiński Stanisław Stojar, którego pozwał Paweł pleban z Chludowa. W 1499 wspomniano pracownika Błażeja kmiecia z Owińska.
W 1434 Stanisław wikariusz w Owińsku. W 1446 Mikołaj Kordos pleban owiński wydzierżawił dochody swojego kościoła Mikołajowi wikariuszowi ze Swarzędza na 3 lata za 9 grzywien rocznie. Dzierżawca otrzymał też opłatę zwaną meszne z Radujewa (obecnie to Radojewo). Opatka z Owińska Krystyna oświadczył, że umowa ta została zawarta bez jej wiedzy, ale za namową kanoników poznańskich wyraziła swoją zgodę, pod warunkiem jednak, że dzierżawca w razie trudności ze ściągnięciem należności od kmieci zgłosi się najpierw do niej, a dopiero gdyby odmówiła mu pomocy, będzie mógł wnieść sprawę do sądu.