Załogę samolotu stanowiło sześć osób - dwóch pilotów siedzących obok siebie z całkowicie zamkniętym kokpicie, bombardier/strzelec w otwartym, dziobowym stanowisku strzeleckim, mechanik które stanowisko znajdowało się wewnątrz kadłuba oraz dwóch strzelców obsługujących boczne oraz tylne stanowiska strzeleckie. Uzbrojenie obronne stanowiło pięć pojedynczych karabinów maszynowych 7,62 mm, samolot mógł także przenosić do 2000 funtów (909 kg) bomb.
Hall XP2H-1 był największą dwupłatową łodzią latającą zbudowaną dla United States Navy.
Historia Pierwszy i jedyny prototyp (number seryjny BuAer BuA-8729) został oblatany 15 listopada 1932 przez Williama McAvoya, w późniejszym czasie samolot był poddawany długotrwałym próbom przez pilotów USN.
Prędkość maksymalna samolotu okazała się być o 11 mil na godzinę (18 km/h) większa od teoretycznie wyliczonej prędkości, samolot miał także bardzo dobre osiągi w locie na tylko dwóch silnikach.