W obliczu wzmagających się aresztowań w Sanoku postanowił wyjechać do brata we Lwowie i tam uniknąć represji, lecz na miejscu okazało się, że w tym mieście pod okupacją sowiecką istnieje zagrożenie łapankami i wywózki na wschód. Wobec tego po 2-3 miesiącach postanowił, że wróci do Sanoka. Został zatrudniony w sanockiej Fabryce Wagonów. Rano 2 marca 1942 w rodzinnym domu został aresztowany przez gestapo wraz ze swoim bratem Zygmuntem (sam poeta po latach przyznał, że aresztowany został w fabyce w masowej wpadce około 200 zatrzymanych). Tego samego dnia zostali osadzeni w więzieniu w Sanoku – formalnie 3 marca 1942. Początkowo obaj trafili do celi przejściowej (umieszczono także innych sanoczan zatrzymanych w ramach fali aresztowań po „wsypie”), a następnie zostali umieszczeni w innych celach. Podczas przesłuchań był torturowany. W sanockim więzieniu przebywał do 12 czerwca 1942, po czym został skierowany do Tarnowa. Potem w latach 1942-1945 był więźniem niemieckich obozów Auschwitz (otrzymał numer więźniarski 46333), Gross-Rosen (numer więźniarski 8495), Nordhausen-Dora i Bergen-Belsen, gdzie został wyzwolony w ostatnim roku wojny.