tej ostatniej używał do malowania martwych natur z kwiatami, pochodzącymi z ogrodów żony w New Haven W 1919 Benson zdobył pierwszą nagrodę W.A. Clarke i Corcoran Gold Medal. W roku następnym w Corcoran Gallery of Art w Waszyngtonie zorganizowana została retrospektywna wystawa jego prac, natomiast duża, retrospektywna wystawa jego grafik miała miejsce w 1941 w nowojorskiej Guy Mayer Gallery.
W 1926 Benson został członkiem American Academy of Arts and Sciences.
Benson był aktywny niemal do końca życia; swoje studio w Bostonie utrzymywał do 1944, kiedy to powrócił do Salem, gdzie mieszkał aż do śmierci.
Twórczość Dzięki swoim obrazom, działalności pedagogicznej i aktywności w organizacjach zrzeszających profesjonalnych artystów, Benson stał się jednym z liderów rozwoju amerykańskiego impresjonizmu. W 1940 miał na swym koncie pejzaże, martwe natury, tematy sportowe i ornitologiczne, malowane olejem i akwarelą oraz wyryte na płytkach miedzianych.
Do historii przeszedł jednak dzięki swym obrazom namalowanym przed 1920.