Zamieszkał i pracował w Gorlicach jako kierownik Powiatowego Ośrodka Zdrowia, lekarz Ubezpieczalni Społecznej oraz kierownik założonego przez siebie powiatowego oddziału Polskiego Komitetu Opiekuńczego.
Okres powojenny w Poznaniu Po zakończeniu wojny był lekarzem Ubezpieczalni Społecznej w Toruniu, wkrótce jednak przeniósł się do Poznania. Wrócił do pracy w Zakładzie Anatomii Patologicznej Uniwersytetu Poznańskiego; kierował ponadto Oddziałem Stomatologii Wydziału LekarskiegoStojałowski Kazimierz na stronie Polskiego Towarzystwa Patologicznego (dostęp 17.06.2024). W kwietniu 1945 rozpoczął zajęcia dydaktyczne, a w lipcu uzyskał habilitację na podstawie rozprawy Morfologiczne badania porównawcze nad rolą układu mezenchymalnego, w szczególności sercowo-naczyniowego w zapaleniu hiperergicznym i gośćcowym (praca nagrodzona w 1947 przez PAU). W latach 1947–1948 pracował w Zakładzie Medycyny Sądowej Uniwersytetu Poznańskiego. W 1948 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.