Ogłosił wówczas, że zadaniem batalionu będzie zgromadzenie wszystkich zdolnych do pracy żydowskich mężczyzn oraz rozstrzelanie wszystkich kobiet, dzieci i starców. Uzasadnił konieczność przeprowadzenia tej ludobójczej akcji rzekomą współpracą Żydów z partyzantami. Dodał jednocześnie, że policjanci wykonując zadanie powinni pamiętać, iż w Niemczech giną od alianckich bomb niemieckie kobiety i dzieci. Następnie polecił wystąpić z szeregu tym policjantom, którzy nie czuli się na siłach dokonywać rozstrzeliwań. Z możliwości tej skorzystało ok. 11–12 członków batalionu.
Przebieg masakry thumb|Tablica z nazwiskami żydowskich rodzin zamordowanych w czasie masakry 13 lipca 1942. Synagoga w Józefowie Po wkroczeniu do Józefowa policjanci zaczęli wyciągać Żydów z domów i spędzać ich na tamtejszy rynek. Osoby stawiające opór lub próbujące ucieczki, jak również niemowlęta oraz osoby z racji wieku lub choroby niezdolne do poruszania się o własnych siłach, były rozstrzeliwane na miejscuW powojennych zeznaniach policjantów znalazła się m.in. informacja o rozstrzelaniu pacjentów „żydowskiego szpitala” – względnie „żydowskiego domu starców”. Patrz: Christopher R. Browning, Zwykli ludzie…, op.cit., s. 74..