W 1923 roku powrócił do Krakowa, na stanowisko dyrektora oddziału Banku Hipotecznego. Równocześnie wykładał w działającej przy Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego Szkole Nauk Politycznych i pracował w krakowskim oddziale Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego. Według Bolesława Drobnera należał wówczas do Stronnictwa Konserwatywnego, co inni autorzy uważają za wątpliwe w świetle kariery politycznej Konderskiego po II wojnie światowej. W 1925 roku był członkiem zarządu klubu sportowego Cracovia. Od 1928 roku był zastępcą naczelnego dyrektora Banku Gospodarstwa Krajowego i miał duży wpływ na działalność instytucji, której dyrektorem był wówczas niemający wystarczających kompetencji politycznych nominat piłsudczyków, Roman Górecki. W 1933 roku „przestał być potrzebny przełożonemu”, zesłano go wówczas do Wolnego Miasta Gdańska na stanowisko naczelnego dyrektora The British and Polish Trade Bank, zależnego od BGK. Dodatkowo był, z nominacji rządowej, wiceprezesem rady nadzorczej Bank von Danzig. Przebywając w Gdańsku zaangażował się w działalność części polskich organizacji kulturalnych.