Sołtysi otrzymali także karczmę w środku wsi, a klasztor zobowiązał się nie zakładać w Rokitnie drugiej konkurencyjnej karczmy. Ponadto sołtysi otrzymali w użytkowanie jezioro Dziubielewo koło wsi i dwa kąty roli (łac. „duas angulas”) przy końcu tego jeziora, gdzie wolno im będzie zbudować jazy. Sołtysi mieli również prawo połowów ryby w Jeziorze Wielkim, położonym za wsią, a w lasach należących do Rokitna i do Twierdzielewa wolno im założyć barcie (łac. „liberum mellificium”). W Rokitnie wolno im było polować na ptaki i zwierzęta wielkie i małe, m. in. lisy, jelenie, niedźwiedzie, dziki przy pomocy sieci i sideł, psów, jastrzębi, krogulców i sokołów. Z każdej dużej upolowanej zwierzyny sołtysi musieli oddać klasztorowi 1/3. Ponadto sołtysi otrzymali ziemię do wykarczowania nad jeziorem w pobliżu jazów oraz tzw. Lasek do wykarczowania na łąkę, który położony był na skraju wsi w stronę Skwierzyny. Wolno im było także hodować bydło, konie i stada owiec z własnym wolnym owczarzem oraz paść je na wspólnych pastwiskach. Sołtysom pozwolono brać drewno z lasu na opał i do budowy. Otrzymali także 1/3 opłat sądowych oraz prawo posiadania jatek piekarskich, szewskich i rzeźniczych, a klasztorowi mieli dostarczyć jednego byka i jednego wieprza albo zamiast tych zwierząt opłatę dwóch grzywien.