8 marca 1945 wrócił do Poznania na polecenie KC PPR.
Po wojnie pełnił szereg funkcji: kierownika Wydziału Kadr i członka Egzekutywy KW Polskiej Partii Robotniczej, przewodniczącego pierwszej Miejskiej Rady Narodowej w Poznaniu (PPR; od 26 marca do 1 października 1945), przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej (od czerwca 1945 do listopada 1948), posła do Krajowej Rady Narodowej (od kwietnia 1945 do stycznia 1947) i posła do Sejmu Ustawodawczego (1947–1952).
Organizował pracę Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej w województwie poznańskim oraz poznańskich organizacji sportowych (m.in. Polskiego Związku Bokserskiego i Polskiego Związku Hokeja na Trawie).
Od 1956 na emeryturze. Dalej udzielał się społecznie, m.in. jako członek Komitetu Dzielnicowego PZPR Poznań-Grunwald oraz w Zarządzie Dzielnicowym ZBOWiD Poznań-Grunwald. W 1957 został pierwszym przewodniczącym Komisji Sportu, Turystyki i Przysposobienia Wojskowego.
Był Przewodniczącym Prezydium Społecznego Komitetu Budowy pomnika Karola Świerczewskiego w Poznaniu (od 1968).
Pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu na Junikowie w Poznaniu (AZ-P-54)Informacje na stronie um.poznan.pl. mały|Grób Zygmunta Piękniewskiego na Cmentarzu Junikowskim