Po rewolucji lutowej i amnestii dla dezerterów, wrócił w marcu 1917 roku do Kronsztadu i służby we Flocie Bałtyckiej. Miał już w tym okresie przekonania anarchistyczne i działał w grupach anarchistów w Piotrogrodzie, biorąc udział w demonstracjach oraz uwolnieniu z więzienia więźniów politycznych 18 czerwca 1917. 19 czerwca 1917 walczył podczas szturmu wojsk rządowych na siedzibę anarchistów: willę ministra Durnowo. Został raniony i aresztowany, po czym skazany na 14 lat katorgi, ale we wrześniu z grupą innych więźniów zbiegł z więzienia. We wrześniu został przez marynarzy Floty Bałtyckiej wybrany jednym z delegatów na zjazd rad. Jednocześnie brał udział w szkoleniu marynarzy w ramach przygotowań do rewolucji październikowej. Po przewrocie znalazł się w grupie marynarzy wysłanych do Moskwy celem umocnienia w niej władzy radzieckiej, następnie powrócił do Piotrogrodu.