Prace interwencyjne – forma subsydiowanego zatrudnienia, polegająca na zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej z urzędem pracy.

Oznaczają wejście w stosunek prawny urzędu pracy i pracodawcy w celu utworzenia nowych miejsc pracy dla określonej w umowie grupy osób znajdujących się w niekorzystnej lub bardzo niekorzystnej sytuacji na rynku pracy. Zawarcie umowy stanowi podstawę refundacji części kosztów, które pracodawca poniósł na skutek wynagrodzeń, nagród i obowiązkowych ubezpieczeń społecznych na rzecz zatrudnionych pracowników.

Do osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji na rynku pracy zaliczyć należy: bezrobotnych do 25. roku życia, bezrobotnych powyżej 50. roku życia, bezrobotnych nieposiadających kwalifikacji zawodowych, doświadczenia zawodowego lub wykształcenia średniego, bezrobotnych, którzy samotnie wychowują co najmniej jedno, niepełnoletnie dziecko, bezrobotnych niepełnosprawnych, osoby pozostające bez pracy po odbyciu kary więzienia, osoby trwale pozbawione zatrudnienia lub osoby które zakończyły realizację kontraktu socjalnego lub kobiety, które po urodzeniu dziecka pozostają nieaktywne zawodowo.

W bardzo trudnej sytuacji na rynku pracy znajduje się każda osoba, która pozostaje bez zatrudnienia przez minimum 24 miesiące.