Przegrała 7:6(7), 4:6, 2:5 z rozstawioną z piątym numerem Dominique Monami. 23 września podała informację o zakończeniu kariery tenisowej.

Belinda Cordwell była ostatnią nowozelandzką tenisistką, która wygrała imprezę WTA w grze pojedynczej (1989). Ten wynik poprawiła ponad dwadzieścia lat później Marina Erakovic, która sięgnęła po najważniejsze trofeum 23 lutego 2013 w Memphis.

Gra podwójna W maju 1984 Cordwell wygrała swój pierwszy turniej ITF w grze podwójnej we Flemington, w parze z rodaczką Julie Richardson. W sierpniu zadebiutowała w zawodach wielkoszlemowych w US Open. Nowozelandki przegrały w pierwszej rundzie z rozstawionymi z drugim numerem Claudią Kohde-Kilsch i Haną Mandlíkovą. W listopadzie wystąpiły po raz pierwszy w drabince głównej turnieju WTA w Brisbane, ale do drugiej rundy zawodów tej rangi przedostały się dopiero w lipcu 1985 w Indianapolis. Tam w pierwszej rundzie wyeliminowały Neige Diaz i Shawn Fotz, duet z Brazylii. W październiku Cordwell razem z Richardson sięgnęła po swój pierwszy tytuł WTA, a dokonała tego w Tokio. Nowozelandki ograły tam między innymi Mimę Jaušovec i Iwonę Kuczyńską, a w finale najwyżej rozstawione Laurę Arraya i Beth Herr z Peru.