Obraz ukończono w 1485 lub w 1486 roku. Za ukończenie prac artyści otrzymali osiemset lirów. Po ukończeniu ołtarzu Leonardo i bracia de Predis wdarli się w spór prawny z zakonnikami. Źródłem konfliktu było zbyt niskie honorarium. Około 1492 roku Leonardo da Vinci i bracia de Predis poprosili Ludwika Sforzę o pomoc w uzyskaniu zapłaty od Bractwa. W suplice obraz został zatytułowany La Nostra Donna facta da dicto Fiorentini (pol. Madonna wykonana przez rzeczonego florentczyka). Malarze domagali się podniesienia honorarium do tysiąca dwustu lir, gdyż otrzymane osiemset lir wystarczyło wyłącznie na pokrycie kosztów ramy. W odpowiedzi Bractwo chciało zapłacić autorom obrazu 100 lir. Według amerykańskiego biografisty Waltera Isaacsona powodem konfliktu mogło być przedstawienie św. Jana, przedstawianego jako najważniejszą postać na obrazie.
W wyniku konfliktu pierwszy obraz został sprzedany. Nabywcą obrazu mógł być Ludwik Sforza, który podarował obraz Maksymilianowi I Habsurgowi. Według innej hipotezy obraz kupił Ludwik XII. Brytyjski historyk sztuki sugeruje, że Ludwik mógł kupić obraz od Bractwa.