Następnie Anat odnajduje Mota, chwyta go i rozcina mieczem, a następnie pali i miele jego szczątki, po czym wrzuca je do morza lub – wedle innej wersji – rzuca ptakom na pożarcie. Pomimo tych wszystkich zabiegów Mot powraca i walczy z Baalem, ale w końcu zmuszony zostaje do uznania jego zwierzchniej władzy.
Epos o Aqhacie pokazuje inną twarz Anat. Bóg rzemieślników Kathan-wa-Hasis tworzy łuk i strzały dla Anat, ale zrządzeniem losu dar trafia do małego Aqhata, syna króla Danela. Same narodziny Aqhata przypisywano Baalowi, który przekazać miał swemu ojcu Elowi prośbę króla Danela o obdarzenie go następcą tronu. Gdy Aqhat wyrasta na młodzieńca Anat próbuje odkupić od niego łuk, oferując mu nawet nieśmiertelność, ale ten odrzuca wszystkie jej oferty twierdząc, iż łuk nie jest bronią dla kobiet. Rozgniewana Anat postanawia odebrać mu jego łuk i strzały siłą. Jak wytrawna łowczyni rozkazuje ona swemu przemienionemu w orła (lub wedle innych wersji w jastrzębia bądź sępa) wspólnikowi Jatpanowi zaatakować Aqhata z powietrza i poddusić go. Ten jednak zabija Aqhata, a następnie ucieka przed rozgniewaną Anat, gubiąc po drodze łuk i strzały, które wpadają do morza. Anat opłakuje Aqhata, stratę łuku i klątwę suszy, jaką jej intryga sprowadziła na ziemię.