Przedstawienia Anat z rogami oraz opisy tej bogini jako posiadającej rogi również nie muszą oznaczać, iż identyfikowana ona była z krową – uznać je raczej należy za symbol jej królewskiej lub boskiej władzy.
Anat i Astarte (’ṯrt) są oddzielone w ugaryckich tekstach mitologicznych, w których ta druga odgrywa niewielką rolę. W tekście przedstawiającym bogów w kolejności ich rang i wyliczającym siedziby każdego z nich Anat i Astarte są połączone (ʿnt wʾṭtrt), a ich wspólna siedziba (ʾinbb) jest w innych źródłach przypisywana Anat.
W Egipcie
Anat, podobnie jak Asztarte i Baal, trafiła do panteonu egipskiego z mitologii semickiej w okresie panowania Hyksosów, w czasach XVI dynastii (XVI wiek p.n.e.), pod imieniem Anat-her. Imię to oznacza „Anat jest zadowolona” i wskazuje na pochodzenie kananejskie. W aramejskich inskrypcjach z okresu Hyksosów pochodzących z około 1700 roku p.n.e. bogini określano epitetami „Anat jest zadowolona” (Anat-her) i „Terror Anat” (Herit-Anat).