Historyczne źródła odnotowały również mieszkańców wsi z niższych stanów. W 1447 odnotowano pracowitych Wojciecha włodarza i Jakuba Ciesielskiego. W 1471 pracowitych Macieja Piecza z Stramnicy oraz Szymona. W 1482 pracowitych Wojciecha Lusowskiego występującego w imieniu swoim oraz Wawrzyńca Maczolaka, Jana Wełnianki, Michała Piecza, Jakuba Pękacza (oryg „Pankacz”), Szczepana Pieczewicza, Jakuba Nowaka i Tomasza Pękacza kmieci ze Stramnicy, którzy zobowiązali się, że każdy z nich będzie z tytułu opłaty zwanej meszne płacił Maciejowi plebanowi w Ceradzu Starym (obecnie to Ceradz Kościelny) po 7 groszy i jednego koguta.
Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi. W latach 1478 i 1499 miejscowość figuruje w wykazie zaległości podatkowych. W 1508 miał miejsce pobór od 5 łanów osiadłych oraz 6 groszy od karczmy. W 1510 wieś Stramnica była własnością tenutariuszy Wojciecha, Grzegorza i Mikołaja Skórów z Obornik. Miała wówczas 14 łanów z czego tylko 5 łanów było osiadłych. We wsi była karczma oraz dwóch zagrodników. W 1563 miał miejsce pobór od 2 łanów osiadłych. W 1577 płatnikiem poboru był Paweł Charliński.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.
Przypisy
Bibliografia
TERYT
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kaźmierz (gmina)