29 czerwca na terenie obozu pochowano szczątki 182 zamordowanych, kolejne pięćdziesiąt zwłok zabrali krewni.
Podobnie jak w przypadku innych masakr więziennych NKWD, zbrodnia w Prawieniszkach została nagłośniona przez nazistowską propagandę. lewo|mały|Ciała więźniów i strażników więzienia zamordowanych przez czerwonoarmistów 26 czerwca 1941 r.
Okupacja niemiecka Nowi okupanci urządzili w Prawieniszkach obóz pracy przymusowej (niem. Zwangsarbeitslager). Bruno Zawieyski przypuszczał, że pierwszych więźniów osadzono tam jesienią 1941 roku, podczas gdy Monika Tomkiewicz jako datę utworzenia obozu wskazuje sierpień tegoż roku). Według Evelyn Zegenhagen pierwszymi więźniami Prawieniszek byli Żydzi przywiezieni z getta w Kownie. „Inspektorem pracy obozowej” został mianowany ocalały z sowieckiej masakry strażnik Geczys. W 1943 roku obóz został przekształcony w filię obozu koncentracyjnego Kauen.
Funkcję komendantów i zastępców komendantów pełnili niemieccy funkcjonariusze: Willi Schreiber, Schlemme, Heinz Appel, Otto Andersen, Pieckel, Stiller, Algeweier. Według Bronona Zawieyskiego większość załogi stanowili litewscy kolaboranci i to oni mieli największy wpływ na codzienne funkcjonowanie obozu.