W latach 80. ponownie powrócono do idei kolejowego toru doświadczalnego, która została poparta przez Ministerstwo Komunikacji. Po przeprowadzeniu analiz, za najlepsze miejsce dla budowy obiektu uznano teren w okolicach Węglewa. Wybór ten uzasadniano skupieniem w tym rejonie szeregu producentów taboru kolejowego (HCP, Zastal, Pafawag, Fabryka Wagonów Świdnica) oraz zaplecza naukowego (Politechnika Wrocławska, Politechnika Poznańska, Wyższa Szkoła Inżynieryjna w Zielonej Górze, Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Inżynieryjnych we Wrocławiu). Wskazywano również inne zalety, takie jak płaski teren o małym zalesieniu i dobre skomunikowanie z siecią kolejową dzięki stacji Żmigród.
Budowa W połowie lat 80. ustalono finalne założenia dotyczące toru, a w styczniu 1986 opracowana na ich podstawie koncepcja budowy została przedstawiona Ministerstwu Komunikacji. Zakładano wówczas, że obiekt, składający się z dwóch okręgów, zostanie zrealizowany w latach 1987–1992. Mały okrąg miał zostać uruchomiony w 1990, a duży miał być realizowany w drugiej kolejności. 24 września 1986 budowa małego okręgu została włączona do Centralnego Programu Badawczo-Rozwojowego 9.3, co miało gwarantować sfinansowanie budowy z funduszy Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń.