W większych miastach spowodowało to następnie wyodrębnienie się trzech oddzielnych podatków: Szosu jako podatku związanego z nieruchomościami miejskimi Odrębnego podatku od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej Pogłównego, podatku osobistego nakładanego na określone kategorie ludności miejskiej
Danina opolna, uiszczana w formie zryczałtowanej w postaci jednej krowy lub jednego wołu od opola jako całości była osobnym świadczeniem. Do owego okresu możemy również zaliczyć stróżę – obowiązek dostarczenia stróżów do pilnowania grodów czy dworów panującego, w miarę upływu czasu stróża przekształciła się w świadczenie pieniężne oraz stan – czyli stacje, obowiązek dostarczenia kwater i utrzymania dla panującego i jego dworu oraz urzędników w czasie objazdów po kraju. Od czasów Kazimierza Wielkiego podatki zaczęto płacić pieniędzmi. Od 1338 roku mennica państwowa rozpoczęła wybijanie srebrnego grosza na wzór grosza praskiego. Grosz za czasów Kazimierza miał niezłą wartość, szacuje się, że jeden człowiek mógł się za niego żywić przez 6 dni.