Osoby pasjonujące się spływami rwącymi rzekami określają swoje doświadczenia jako przeżycia religijne i/lub duchowe. Jeden z przyjaciół Whitney Sanford, która badała to zagadnienie, zapytany o to, czy przeżycia podczas spływu można nazwać duchowymi odpowiedział: „cóż, oczywiście że tak jest”A. W. Sanford, Pinned on Karma Rock: Whitewater Kayaking as Religious Experience, Journal of the American Academy of Religion, nr 4, 2007,s. 876.. Sanford przez całe życie uważała, że jej doświadczenia związane z tym sportem są formą praktyk religijnych. Słuchając wypowiedzi swoich znajomych zauważyła, że opisy ich przeżyć są bliskie języka religijnego i postanowiła sprawdzić czym różnią się od opisów religijności. Postawiła ona tezę, że to nie-zachodni język religijny najlepiej oddaje doświadczenia przeżywane przez osoby uprawiające kajakarstwo oraz że przeżywanie takich doświadczeń poszerza pole pojęciowe religijności, tak jak obecnie określają ją badacze w Stanach Zjednoczonych (tzn. jako religijności indywidualnej i związanej z konkretną denominacją).