Niektóre ważniejsze rękopisy samarytańskie to: Zwój Abiszy, Codex Add. 1846 z 1100 roku n.e. (biblioteka uniwersytecka w Cambridge), Codex B (lata 1345/1356), Codex C 1204 n.e., wysoko oceniany przez badaczy, Manuskrypt E z 1219 roku n.e. zawierający Księgę Wyjścia, Cotton Claudius B VIII z lat 1362–1363, Biblioteka Brytyjska, Codex Add. 1877 przechowywany w bibliotece uniwersyteckiej w Cambridge. mały|Pięcioksiąg samarytański Wśród zwojów znad Morza Martwego około 5% jest zgodne z tekstem przekazywanym przez Pentateuch samarytański. Chociaż większość zwojów Tory z Qumran wykazuje bliskie pokrewieństwo do późniejszego tekstu masoreckiego, to jednak niektóre rękopisy Pentateuchu w języku hebrajskim odkryte wśród zwojów znad Morza Martwego zostały zidentyfikowane jako przekazujące protosamarytański typ tekstu, zwłaszcza w Księdze Wyjścia i Liczb. Szczególnie bliski związek z Pięcioksięgiem samarytańskim wykazują zwoje oznaczone jako 4Q22 (4QpaleoExodm) oraz 4Q17 (4QExod-Levf)Vanderkam 2002, s. 106.. Zwój oznaczony jako 4Q27 (4QNumb) wspiera tekst samarytański w Księdze LiczbVanderkam 2002, s. 110..