Biskup stał się jednym z największych posiadaczy ziemskich na Litwie. Według przeprowadzonego w 1528 r. popisu wojskowego już wówczas Jan posiadał 3776 dymów (gospodarstw chłopskich), z których powinien wystawić 236 konnych rycerzy. Była to dziewiąta co do wielkości majętność w Wielkim Księstwie, większa od posiadłości Kiszków czy Chodkiewiczów, a przecież budowana tylko 9 lat. Przez następne 8 lat pobytu na Litwie znacznie się jeszcze powiększyła.
Wraz z nadaniem w 1524 r. Szawli Jan otrzymał tytuł wojewody szawelskiego. Protestował przeciwko temu starosta żmudzki, gdyż Szawle leżały w tej jednostce administracyjnej, równorzędnej województwu. Za tytułem nie poszła organizacja nowego województwa, mimo to do końca życia w tytulaturze Jana znajdowało się miano „wojewoda i dziedzic Szawli”. Nie wiadomo, jaka koncepcja wiązała się z tą decyzją króla i dlaczego nie została zrealizowana.