Kellet zgadza się z Laytonem, że poparcie wyrasta naturalnie z praktyki antropologicznej; jest to integralna część procesu reprezentowania punktu widzenia innych ludzi. Kellet tak jak SingerP. Kellett, Advocacy in Anthropology: Active engagement or passive scholarship, „Durham Anthropology Journal” 16 (1), 2009 uważa, że z tej perspektywy cała antropologia jest 'występowaniem w czyimś imieniu', ponieważ każda aktywność jest celowo ukierunkowana i ma konsekwencje w życiu społecznym.
Hastrup i Elsass przeciwko zaangażowanej postawie badacza Antropolodzy Kirsten Hastrup i Elsass uważają, iż postawa antropologa, który występuje w imieniu badanej przez siebie społeczności jest wykroczeniem poza krąg nauki, nie jest antropologią. Twierdzą, że antropologia nie może popierać jednej grupy interesu, gdyż są również inne. Ich zdaniem rolą antropologa nie jest rozstrzyganie dylematu, którą stronę konfliktu należy poprzeć. Piszą, że antropolog nie posiada takiej wiedzy, aby rozstrzygnąć, która grupa powinna być uprzywilejowana. Hastrup i Elsass obawiają się również implementowania romantycznego postkolonialnego spojrzenia na Indian, które rozmazało by kompleksowość Kolumbijskiego kontekstu.