Jego nauczanie scharakteryzowano jako skoncentrowane na obronie tradycyjnej polskiej pobożności, rodziny i patriotyzmu przed zachodnioeuropejską laicyzacją.
Krytykę wzbudziły jego działania w sprawie zgłoszeń dotyczących molestowania seksualnego alumnów poznańskiego seminarium przez arcybiskupa Juliusza Paetza. Najpierw poinformował o nich nuncjusza apostolskiego w Polsce, arcybiskupa Józefa Kowalczyka, co spotkało się z krytyczną reakcją nuncjusza wobec tych doniesień, jednak później podpisał list biskupów poznańskich skierowany przeciwko osobom zgłaszającym sprawę do Stolicy Apostolskiej oraz zabiegał o podpisanie przez kapłanów oświadczenia biskupów pomocniczych i dziekanów archidiecezji poznańskiej wyrażającego solidarność z oskarżanym arcybiskupem. Ponadto krytykowano go za niedostępność dla diecezjalnego duchowieństwa i świeckich, sposób dokonywania zmian personalnych, wypowiedzenie redakcji „Tygodnika Powszechnego” umowy najmu historycznej siedziby oraz zasłonięcie okna papieskiego w siedzibie biskupów krakowskich.