Aby zapewnić sobie przychylność namiestnika Rzeszy Arthura Greisera wpłacił około 5–6 mln reichsmarek na „specjalne konto przyjaciół Kraju Warty” (), wręczał mu również cenne upominki. Według Rudolfa Krampa w przekazywaniu upominków Greiserowi współpracował m.in. z Hansem Bothmannem, który przekazywał na ten cel przedmioty zagrabione ofiarom obozu zagłady w Chełmnie. Innym urzędnikom także ofiarował prezenty lub sprzedawał żydowskie mienie po cenach znacznie niższych od jego realnej wartości. W ten sposób krąg jego protektorów szybko się poszerzał. thumb|Biebow (z prawej) i Erich Czarnulla liczący pieniądze w biurze Gettoverwaltung Biebow wykorzystywał kierowanie Gettoverwaltung do osobistego wzbogacenia się. Zajął pięciopokojowe mieszkanie przy ul. Cegielnianej, które wyposażył w zrabowane Żydom meble i przedmioty (m.in. zastawy stołowe). Za symboliczne kwoty nabywał w getcie biżuterię, meble, futra i inną odzież, a także rozmaite wartościowe przedmioty. Dokonywał ponadto malwersacji na niekorzyść III Rzeszy, m.in. zatajając nadwyżki produkcyjne. Jego konkurenci z niemieckich służb bezpieczeństwa usiłowali wykorzystać te fakty przeciwko niemu. Od stycznia 1941 roku rozmowy telefoniczne Biebowa i jego współpracowników były podsłuchiwane i nagrywane przez Gestapo.