Ławrientij Konstantinowicz Switielski, (ur. w Syczówce w guberni żytomierskiej, zm. 21 lutego 1979 w Kijowie) – radziecki i polski wojskowy, generał major Armii Czerwonej i Armii Radzieckiej, generał brygady ludowego Wojska Polskiego.

Życiorys Był synem rolnika Konstantina i Marii z Krukowskich. Do 1917 skończył dwie klasy szkoły ziemskiej w Bukach k. Żytomierza. Członek komitetu rejonowego i sądu rejonowego w Czepowiczach k. Żytomierza od 1922. W 1923 wcielony do Armii Czerwonej. We wrześniu 1926 skończył Szkołę Dowódców Piechoty w Moskwie. Dowódca plutonu w 45 Pułku Piechoty, od maja 1930 dowódca kompanii. W latach 1929–1931 na kursie wieczorowym w Instytucie Technicznym w Mikołajowie. W latach 1935–1938 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie, którą ukończył w stopniu kapitana. Szef wydziału I operacyjnego w sztabie 72 Dywizji Piechoty, a od grudnia 1939 szef oddziału I operacyjnego w sztabie 12 Armii w stopniu majora, potem podpułkownika. Od lutego 1941 zastępca szefa sztabu 199 Dywizji Piechoty. Walczył na Froncie Południowo-Zachodnim od czerwca 1941. W lipcu 1941 został szefem sztabu 284 Dywizji Piechoty, a po jej rozbiciu przez Niemców – Zgrupowania Partyzanckiego im. Szczorsa. Na terenie wschodniej Ukrainy, m.in.