w rejonie Korosteń i Czarnobyl, prowadził akcje zwiadowcze i dywersyjne i walczył z siłami policyjnymi i małymi garnizonami Niemców i Ukraińców na służbie Niemiec. Latem 1943 działał w rejonie Kijów-Żytomierz. Wiosną 1944 był w dyspozycji szefa sztabu Partyzanckiego Ruchu Ukrainy, potem krótko Głównego Zarządu Kadr Armii Czerwonej. 10 VI 1944 jako podpułkownik skierowany do służby w Armii Polskiej w ZSRR, 15 VI 1944 został zastępcą szefa Oddziału Operacyjnego Sztabu 1 Armii WP. Od połowy lipca 1944 uczestniczył w operacjach tej armii pod Dęblinem, Puławami, Warką, nad Pilicą, w walkach o Pragę, później o Warszawę (od 18 VIII 1944 jako pułkownik). W styczniu 1945 uczestniczył w planowaniu, potem w operacjach 1 Armii WP na Wale Pomorskim, pod Kołobrzegiem, nad Odrą i w walkach o Berlin. 18 III-7 VI 1945 szef wydziału operacyjnego sztabu tej armii. W kwietniu 1945 lekko ranny w głowę. Po wojnie szef I Oddziału sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego nr IV w Katowicach, od grudnia 1945 szef sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego nr VI w Łodzi, od 15 XI 1946 szef sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego nr II w Bydgoszczy (późniejszego Pomorskiego Okręgu Wojskowego), od jesieni 1948 dowódca Okręgu Wojskowego nr VII w Lublinie. Od maja 1949 dowódca 1. Korpusu Pancernego w Gdańsku (od grudnia 1949: 1 Korpusu Zmechanizowanego).