Ławrientij Konstantinowicz Switielski, (ur. w Syczówce w guberni żytomierskiej, zm. 21 lutego 1979 w Kijowie) – radziecki i polski wojskowy, generał major Armii Czerwonej i Armii Radzieckiej, generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Był synem rolnika Konstantina i Marii z Krukowskich. Do 1917 skończył dwie klasy szkoły ziemskiej w Bukach k. Żytomierza. Członek komitetu rejonowego i sądu rejonowego w Czepowiczach k. Żytomierza od 1922. W 1923 wcielony do Armii Czerwonej. We wrześniu 1926 skończył Szkołę Dowódców Piechoty w Moskwie. Dowódca plutonu w 45 Pułku Piechoty, od maja 1930 dowódca kompanii. W latach 1929–1931 na kursie wieczorowym w Instytucie Technicznym w Mikołajowie. W latach 1935–1938 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie, którą ukończył w stopniu kapitana. Szef wydziału I operacyjnego w sztabie 72 Dywizji Piechoty, a od grudnia 1939 szef oddziału I operacyjnego w sztabie 12 Armii w stopniu majora, potem podpułkownika. Od lutego 1941 zastępca szefa sztabu 199 Dywizji Piechoty. Walczył na Froncie Południowo-Zachodnim od czerwca 1941. W lipcu 1941 został szefem sztabu 284 Dywizji Piechoty, a po jej rozbiciu przez Niemców – Zgrupowania Partyzanckiego im. Szczorsa. Na terenie wschodniej Ukrainy, m.in. w rejonie Korosteń i Czarnobyl, prowadził akcje zwiadowcze i dywersyjne i walczył z siłami policyjnymi i małymi garnizonami Niemców i Ukraińców na służbie Niemiec. Latem 1943 działał w rejonie Kijów-Żytomierz. Wiosną 1944 był w dyspozycji szefa sztabu Partyzanckiego Ruchu Ukrainy, potem krótko Głównego Zarządu Kadr Armii Czerwonej. 10 VI 1944 jako podpułkownik skierowany do służby w Armii Polskiej w ZSRR, 15 VI 1944 został zastępcą szefa Oddziału Operacyjnego Sztabu 1 Armii WP. Od połowy lipca 1944 uczestniczył w operacjach tej armii pod Dęblinem, Puławami, Warką, nad Pilicą, w walkach o Pragę, później o Warszawę (od 18 VIII 1944 jako pułkownik). W styczniu 1945 uczestniczył w planowaniu, potem w operacjach 1 Armii WP na Wale Pomorskim, pod Kołobrzegiem, nad Odrą i w walkach o Berlin. 18 III-7 VI 1945 szef wydziału operacyjnego sztabu tej armii. W kwietniu 1945 lekko ranny w głowę. Po wojnie szef I Oddziału sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego nr IV w Katowicach, od grudnia 1945 szef sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego nr VI w Łodzi, od 15 XI 1946 szef sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego nr II w Bydgoszczy (późniejszego Pomorskiego Okręgu Wojskowego), od jesieni 1948 dowódca Okręgu Wojskowego nr VII w Lublinie. Od maja 1949 dowódca 1. Korpusu Pancernego w Gdańsku (od grudnia 1949: 1 Korpusu Zmechanizowanego). 11 V 1949 Prezydium Rady Ministrów ZSRR mianowało go generałem-majorem; 5 dni potem zweryfikowany jako generał brygady WP. W okresie 13 X 1952 – 24 VII 1954 komendant Wyższej Szkoły Piechoty w Rembertowie. W sierpniu 1954 wrócił do ZSRR. Był w dyspozycji naczelnika Głównego Zarządu Kadr Armii Radzieckiej w Moskwie, niedługo potem przeniesiony do rezerwy. Mieszkał w Mińsku, później w Kijowie, gdzie zmarł.
Podczas służby w WP figurował pod spolszczonymi wariantami imienia: Wawrzyniec, Ławrenty, Laurentij, Ławrencjusz, Laurencjusz.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1954) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (1945) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (1945) Złoty Krzyż Zasługi (1946) Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1951) Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Bohdana Chmielnickiego II stopnia Medal „Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej” (1944) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” I inne.
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III:M-S, Toruń 2010, s. 558-560.
Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Bohdana Chmielnickiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Medalem „Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej” Kategoria:Radzieccy oficerowie w ludowym Wojsku Polskim Kategoria:Radzieccy partyzanci Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Uczestnicy walk na przyczółku warecko-magnuszewskim (1944) Kategoria:Uczestnicy walk o Pragę (1944) Kategoria:Uczestnicy walk o przyczółki pod Dęblinem i Puławami (1944) Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1979