Dodatkowo analiza kanałów półokrężnych, kręgów lędźwiowych i ich wyrostków kolczystych wskazuje na powolne ruchy i przystosowania do wspinaczki sposobem dzisiejszych wielkich małp (antipronograde, chodzi o chwytanie podpór pionowych wszystkimi czterema kończynami), ale niekoniecznie występującego u leniwców wiszenia, pionowego przywierania czy skakania. Babakotia przypominała powolnego wspinacza, jak Loris, wykazując również pewne cechy suspensory behavior jak u leniwca.
Wszystkie Palaeopropithecidae cechują się względnie potężnie zbudowanymi czaszkami w porównaniu z Indriidae. Jednak pomimo cech występujących też u wielkich lemurów czaszka Babakotia cały czas przypomina spotykaną u Indriidae. Cechy czaszki dzielone z innymi lemurami Palaeopropithecidae obejmują względnie małe oczodoły, potężne łuki jarzmowe i w większości prostokątne podniebienie twarde. Niewielkie oczodoły w porównaniu ze względnym rozmiarem kanału wzrokowego sugerują niską ostrość widzenia, typową dla lemurów. Długość czaszki wynosi średnio 144 mm.