Proza Niemalże równolegle z poezją pisał krótkie formy literackie. Pierwsza nowela, Prijatelj Satan (1906), przywodzi na myśl zarówno Dostojewskiego jak i Cankara. Pierwszym bohaterem w prozie Levsika jest introwertyczny, niepokorny inteligent - nihilista, przeżywający osobistą tragedię. Rozmawia z Szatanem o śmierci i moralności, a potem się z nim zaprzyjaźnia. Łączy ich więź, która przekształca się w uwielbianie do Szatana i doprowadza bohatera do samobójstwa. Dla prozy Levstika charakterystyczne są także miłosne historie dotyczące mieszczaństwa i szlachty, a ich głównym wątkiem jest romantyczna fantazja. Typowe dla nich są tragiczne zakończenia (Historija o kugi, 1907, Sirota Jerica, 1907). W roku 1909 wydał swoje nowele w zbiorze Obsojenci. Wydawcą był Lavoslav Schwentner. W nowelach jest widoczne, że Levstik zajmował się psychologią, filozofią i estetyką. Psychologicznymi tematami są objawy chorób umysłowych. W noweli Nenormalni piščanec wprowadza motyw z Nietzschego. Pragnienia tytułowego kurczaka wyrastają ponad jego gatunek - chce być wolny. Kiedy gospodarz przycina mu pióra, kurczak umiera. Jest on alegorycznym przedstawieniem artysty, więźnia społecznej przeciętności. Kurczak nie umie latać, jest więc anty-symbolem wobec kondora i orła, którymi posługiwali się moderniści, by przedstawić prawo do swobody artysty.