Kontynuował studia dotyczące zwolenników Joachima z Fiore i biblijnych komentarzy. Dzięki poparciu Ericha Brandenburga otrzymał w 1928 roku stanowisko redaktora w Komisji Historycznej przy Bawarskiej Akademii Nauk. Ta pożądana pozycja dała mu niezależność naukową. W Lipsku opracował akta Sejmu Rzeszy w Augsburgu z roku 1530 i okresu poprzedzającego go. W 1937 roku ożenił się z Annelies Scherrmann, która współpracowała z nim w Komisji Historycznej.
W 1931 roku opublikował rozprawę o historii średniowiecznych beginekHerbert Grundmann: Zur Geschichte der Beginen im XIII. Jahrhundert. w: Archiv für Kulturgeschichte 16 (1931), strony 292–320, MGH-Schriftenreihe 25,1, München 1976, s. 201–221., jako przygotowanie do swojego głównego dzieła o średniowiecznym religijnym ruchu. Grundmann udowodnił poprzez analizę dokumentów kolońskiej archidiecezji, jak również dokumentów biskupstw Münster, Osnabrück i Paderborn, że ruch beginek w tych rejonach (rejon języka dolnoniemieckiego) dzięki ochronie i poparciu legata papieskiego już przed XIII wiekiem bardzo się rozpowszechniłRobert Büchner: Religiosität, Spiritualismus, geistige Armut. Herbert Grundmanns geistesgeschichtliche Studien. W: Innsbrucker Historische Studien 1 (1978), strony 239–251, strona 241..