Stanowiły one materiał do badań z zakresu genetyki i embriologii. Dużo uwagi poświęcono w Salucie 4 badaniom Słońca, zwłaszcza jego aktywności i jej wpływu na atmosferę naszej planety. Obserwacje te prowadzono w zakresach promieniowania elektromagnetycznego, w których pomiary z powierzchni Ziemi nie były możliwe do wykonania. Podstawowy przyrząd stanowił teleskop słoneczny o średnicy zwierciadła 25 cm i ogniskowej 2,5 m. Instrument ten służył do uzyskiwania zdjęć widma promieniowania ultrafioletowego Słońca. Zbudowany w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym został umieszczony w stożkowym zagłębieniu na zewnątrz statku. Na pokładzie bazy znajdowały się dwa teleskopy rentgenowskie. Służyły do badań Słońca i jego aktywności, a także do obserwacji źródeł promieniowania X znajdujących się w dalekiej przestrzeni kosmicznej. Jednym z celów tych pomiarów było otrzymanie informacji o procesach przebiegających w odległych gwiazdach neutronowych. Badania prowadzone z pokładu Saluta zostały ograniczone od obszarów niezbyt odległych od płaszczyzny Galaktyki.