68..
Przedwojenny austro-węgierski plan inwazji na Serbię zakładał koncentrację trzech armii (2, 5 i 6) na zachodniej i północnej granicy, z których rozpocząłby się koncentryczny atak z dwóch stron, a jego celem byłoby okrążenie i zniszczenie serbskiej armii. Jednakże z początkami rosyjskiej powszechnej mobilizacji austro-węgierskie wysokie dowództwo (niem. Armeeoberkommando, AOK) zadecydowało o przeniesieniu 2 Armii do Galicji. Ze względu na zajęcie linii kolejowych biegnących w kierunku Galicji 2 Armia mogła rozpocząć transport dopiero 18 sierpnia co pozwoliło AOK na zaangażowanie niektórych jej oddziałów w operacje w Serbii. Ostatecznie dowództwo pozwoliło Potiorekowi na użycie znaczącej części 2 Armii (4 dywizje) w walkach przeciw Serbom, co opóźniło ich dotarcie na front rosyjski o kolejny tydzień. Prócz tego porażki jakie poniosła armia austro-węgierska zmusiły AOK do permanentnego transferu 2 dywizji do sił Potioreka. Do 12 sierpnia Austro-Węgry skoncentrowały ponad 500 tys. żołnierzy na froncie serbskim, z których 380 tys. było oddziałami operacyjnymi. Z odejściem głównej części 2 Armii liczba ta spadła do 285 tys., w co wliczone były siły garnizonowe, vol. 1, Wienn 1930, p68..