Inkardynowany został do diecezji sandomierskiej.
Prezbiter W latach 1922–1947 był wykładowcą w sandomierskim seminarium duchownym, gdzie prowadził zajęcia z prawa kanonicznego, prawa świeckiego, kwestii społecznych, liturgii teoretycznej i praktycznej, ceremonii kościelnych, religii oraz kościelnego prawa publicznego, a także seminarium z prawa kanonicznego i koło prawnicze. W latach 1922–1925 pracował jako notariusz sądu biskupiego. Był w tym czasie również sekretarzem kurii diecezjalnej, jednakże ze względu na inne obowiązki nie wykonywał zadań związanych z tą funkcją.
W latach 1925–1946 sprawował urząd kanclerza kurii. Zajmował się opracowaniem od strony prawnej zagadnień omawianych na posiedzeniach kurialnych, redagowaniem pism i odpowiedzi. Doprowadził do powiększenia i urządzenia lokalu kurii, przeorganizował registraturę i archiwum. Wprowadził obieg pism i opracował formularze do spraw. Powierzano mu także pisanie listów pasterskich. Zdobył uznanie przełożonych i zaufanie kleru diecezjalnego.
Po rozpoczęciu pracy w sandomierskim seminarium prowadził działalność duszpasterską w Kościele św. Józefa, a po objęciu urzędu kanclerza posługiwał w katedrze.