Został także sekretarzem Komitetu Budowy Domu Księży Emerytów Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Kapłanów Diecezji Sandomierskiej, członkiem Rady Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej, patronem Stowarzyszenia Służących im. św. Zyty w Sandomierzu, członkiem Rady Szkolnej Powiatowej w Sandomierzu, członkiem Rady Fundacyjnej Instytutu Świętego Ducha w Sandomierzu oraz członkiem założycielem Towarzystwa Przyjaciół Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
Biskup 24 października 1945 papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym diecezji sandomierskiej ze stolicą tytularną . Święcenia biskupie otrzymał 19 maja 1946 w Katedrze Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sandomierzu. Udzielił mu ich miejscowy biskup diecezjalny Jan Kanty Lorek, któremu asystowali biskupi kieleccy: diecezjalny Czesław Kaczmarek i pomocniczy Franciszek Sonik. Od 1946 do 1957 piastował urząd wikariusza generalnego, a od 1947 diecezjalnego moderatora Apostolstwa Modlitwy. W latach 1946–1965 był dziekanem kapituły katedralnej w Sandomierzu.