Zeus był bóstwem drugorzędnym.

Gospodarka Grecji mykeńskiej Głównym centrum był pałac, który kierował produkcją i handlem. Ważne miejsce w gospodarce zajmowało rolnictwo; na istnienie pewnych nadwyżek wskazuje obecność spichlerzy. Ponieważ właścicielem ziemi był wanaks, istniały dwa rodzaje użytkowania ziemi przez poddanych: „kotona kitimena” – działka ziemi nadana przez władcę na określony czas i na określonych warunkach (tak najczęściej wanaksowie wynagradzali zasłużonych); „kotona kekemena” – ziemia użytkowana przez wspólnoty wiejskie wydzierżawiające ją swym członkom, którzy płacili wanaksowi daninę.

Poza rolnictwem rozwijało się również rzemiosło nastawione na eksport. Odkrycie w Barbati na Peloponezie wielkiego centrum produkcji ceramiki, w Mykenach ośrodka, w którym koncentrował się eksport oliwy oraz produkcja mebli – daje wyobrażenie o możliwościach ekonomicznych Grecji mykeńskiej. Zasięg handlu wyznaczają znaleziska zabytków kultury materialnej Myken, napotykanych od Sycylii po Egipt i Syrię.