Stopień naukowy doktora nauk rolniczych otrzymał w 1970 roku na Wydziale Zootechnicznym Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu na podstawie rozprawy ot. Próba testowania zdolności zapładniającej nasienia buhajów na podstawie oporu właściwego ejakulatu mierzonego metodą czteroelektrodową, zaś stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w 1978 roku na podstawie rozprawy nt. Wskaźniki rozrzedzenia nasienia buhajów opracowane na podstawie pomiarów oporności elektrycznej ejakulatów. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1991 roku z rąk prezydenta Polski Lecha Wałęsy. Odbył staże naukowe we Włoszech, Czechosłowacji, Związku Radzieckim, na Węgrzech i w Jugosławii.
Na Akademii Rolniczej we Wrocławiu sprawował wiele ważnych funkcji organizacyjnych. Od 1988 do 1990 był prodziekanem, a w latach 1990-1992 dziekanem Wydziału Zootechnicznego, członkiem Senatu Akademii Rolniczej we Wrocławiu (1990–1992) i licznych komisji senackich i rektorskich, opiekun studenckich praktyk zagranicznych (1974–1976), opiekunem Studenckiego Koła Hodowców Zwierząt (1974–1979), pełnomocnikiem rektora ds.